Encyklopedia Rocka

Także: new metal, nu tone. Narodził się w połowie lat dziewięćdziesiątych (1994-95 r.) w Stanach Zjednoczonych. Za jego twórcę i ojca chrzestnego uważa się producenta Rossa Robinsona, który "stworzył brzmienie Korna" (sam zespół nie podziela opinii Robinsona). Za pierwszych reprezentantów natomiast uznaje się zespoły Korn i Deftones (czasem również Machine Head).

Brzmienie i styl tych formacji zdefiniowały nu metal na najbliższe kilka lat. Nisko strojone gitary, potężne, basowe brzmienie, funkująca gra sekcji rytmicznej oraz krzykliwe, emocjonalne podejście do śpiewania to jej główne składowe. Ponadto muzyka ta odznaczała się często efektownym brzmieniem, prostotą i brakiem solówek gitarowych, co szybko stało się jej głównym znakiem rozpoznawczym.

Lata 1998-99 to wielki przełom dla tej muzyki. Sukces zespołu Korn zwrócił uwagę wielu wytwórni płytowych, które dostrzegły w nu metalu komercyjny potencjał. Dało to początek komercyjnemu nurtowi nu metalu na czele którego stały zespoły takie jak Limp Bizkit, Papa Roach czy Linkin Park, które mocno akcentowały wpływy popu i hip hopu. Pojawiły się również grupy dość ostrożnie nawiązujące do tej muzyki (System Of A Down, Disturbed, Godsmack). Wszystko to sprawiło, że nurt nu metalu rozproszył się i dziś jest trudny do jednoznacznego zdefiniowania.

Koniec fali nu metalu datuje się na lata 2002-2003. Coraz większa komercjalizacja tej muzyki, brak nowych, ciekawych zespołów i słabnąca forma starszych grup doprowadziły do naturalnej śmierci tego nurtu.

Ciekawostka jest, że podobnie jak grunge, nu metal rozwijał się głównie w Stanach Zjednoczonych.

nu metal