Encyklopedia Rocka

Grał w zespołach:

Właściwie: Frank Madeloni. Na początku lat 70-tych grał w zespole Mack Truck i w duecie z wokalistą Jimem Diamondem Slick Diamond. W 1974 roku zatrudnił go David Bowie, z którym nagrał albumy Young Americans (1975 r.) i Station To Station (1976 r.). Później współpracował z Leo Sayerem, Ianem Hunterem, Johnem Lennonem i Yoko Ono (albumy: Double Fantasy (1980 r.) i Milk and Honey (1984 r.)). Potem zanotował ponownie epizod w zespole Davida Bowie, a następnie ze Slim Jimem Phantomem i Lee Rockerem założył formację Phantom, Rocker, And Slick, z którą nagrał albumy Phantom Rocker And Slick (1985 r.) i Cover Girl (1986 r.). W 1990 roku zagrał na albumie Bad Reputation grupy Dirty White Boy. Rok później 1991 członkiem kapeli Little Caesar. W 2000 roku nagrał płytę Into The Light z Davidem Coverdalem, wrócił też w tamtym czasie na jakiś czas do grupy Davida Bowie. W późniejszym okresie grał w kilku mało znanych zespołach. Na swoim koncie ma kilka albumów solowych: The Earl Slick Band (1976 r.), Razor Sharp (1976 r.), In Your Face (1991 r.), Lost and Found (2000 r.), Live 1976 (2001 r.), Slick Trax (2002 r.) i Zig Zag (2003 r.).

Polecane płyty:

Data ostatniej modyfikacji: 01-01-2012 r.

Earl Slick

Staten Island, Nowy Jork, USA

* 01-10-1952