Encyklopedia Rocka

Jest członkiem:

Brytyjski wokalista rockowy, powszechnie zaliczany do ścisłej światowej czołówki w swym fachu, również autor tekstów,kompozytor, producent.

Jako nastolatek epizodycznie grał z różnymi, nieznaczącymi zespołami (m.in. Denver Mule), ostatecznie pod koniec 1968 roku trafił do The Skyliners, którzy niedługo potem zmienili nazwę na The Government i, co ciekawe, zwrócili na siebie uwagę muzyków Deep Purple. Potem krótko był członkiem zespołów Harvest, Rivers Invitation i Fabulosa Brothers.

Tak naprawdę jego kariera zaczęła się w połowie 1973 roku, kiedy to wysłał swoją taśmę poszukującemu nowego wokalisty zespołowi Deep Purple, w następstwie czego dostał angaż w grupie. Otworzyła się przed nim szansa zrobienia wielkiej kariery, z której skwapliwie skorzystał. W Deep Purple był głównym wokalistą, ale część partii wokalnych dzielił z basistą Glennem Hughesem. Co ważne, w tamtym czasie obaj młodzi muzycy świetnie się dogadywali (duży wpływ miały na to zapewne podobne funkowe, rhythm'n'bluesowe i soulowe fascynacje), a wydana na początku 1974 roku płyta Burn należy do grona najlepszych dokonań brytyjskiej gwiazdy hard rocka. Nieco gorzej wypadł wydany w tym samym roku Stormbringer, po którym zespół opuścił jego lider - Ritchie Blackmore. W tamtym czasie Coverdale i (przede wszystkim) Hughes pociągnęli Deep Purple w bardziej funkowo-soulowe rejony, co pogłębiło się po zatrudnieniu amerykańskiego gitarzysty Tommy'ego Bolina i wydaniu płyty Come Taste The Band (1975 r.). Niestety, niedługo potem zespół się rozpadł, aczkolwiek historia pokazała, że Coverdale bynajmniej źle na tym nie wyszedł.

Jeszcze przed rozpoczęciem działalności solowej, David gościnnie zaśpiewał w projektach Rogera Glovera (utwór Behind the Smile z płyty Butterfly Ball And The Grasshopper's Feast, 1974 r.) oraz Eddiego Hardina (utwór Money To Burn z Wizard's Convention). Potem przyszedł czas na własną działalność i albumy, a konkretnie wydane w 1977 roku White Snake i rok później Northwinds, obie wyprodukowane przez byłego basistę Deep Purple Rogera Glovera (i wydane przez Purple Records) ukazujące rhythm'n'bluesowo-soulowo-funkowe fascynacje Coverdale'a. Na obu albumach wsparł go jako gitarzysta i kompozytor Micky Moody, a poza nim, zagrali na nich między innymi: basista i producent Roger Glover, klawiszowiec Tim Hinkley, perkusista Simon Phillips (na pierwszej płycie), basista Alan Spenner, perkusista Tony Newman, oraz gościnnie m.in. Ronnie James Dio i jego żona Wendy (na drugiej płycie). Płyty większego poklasku nie zyskały, Coverdale postanowił więc wrócić do działalności zespołowej i tak pod koniec 1977 roku sformował grupę Whitesnake.

Tym razem poklasku nie brakowało, począwszy od trzeciego z kolei Ready An' Willing (1980 r.) każdy kolejny album oznaczał ogromny sukces grupy. Apogeum przyniosły albumy 1987 (1987 r., w USA wydany jako Whitesnake) i Slip Of The Tongue (1989 r.). Tym większy w świecie muzyki zapanował szok, gdy we wrześniu 1990 roku, po zakończeniu trasy koncertowej promującej Slip Of The Tongue David ogłosił, ze rozwiązuje Whitesnake. Złożyły się na to jego problemy osobiste i ogólne zmęczenie ciągłym życiem w trasie.

Na muzyczne sceny Coverdale powrócił trzy lata później, tworząc duet z samym Jimmym Pagem, którego owocem była płyta Coverdale & Page z 1993 roku. Osiągnęła ona duży sukces komercyjny wchodząc do pierwszej dziesiątki list sprzedaży w wielu krajach, w tym na dwóch najważniejszych rynkach (4-te miejsce w Wielkiej Brytanii i 5-te w Stanach Zjednoczonych). Po skończonej trasie Coverdale na krótko wskrzesił Whitesnake. Na krótko, bo zespół rozwiązany został jeszcze w tym samym roku. Kolejna płyta Restless Heart miała zostać wydana jako album solowy artysty, jednak naciski wytwórni przesądziły, że wydana została pod szyldem David Coverdale & Whitesnake. Pod szyldem zespołu wydany został jeszcze akustyczny Starkers In Tokyo (1998 r.), po czym Coverdale po raz kolejny rozwiązał zespół i przystąpił do nagrywania swojej trzeciej (tym razem bezwzględnie!) solowej płyty. Into The Light ujrzała światło dzienne we wrześniu 2000 roku, furory jednak nie zrobiła - promujący ją singiel Love Is Blind przeszedł bez echa. Nie pozostało zatem nic innego jak ponownie wskrzesić Whitesnake, co miało miejsce w 2002 roku. Rok później pod tytułem The Early Years ukazały się ponownie dwie pierwsze płyty Davida: White Snake i Northwinds. Whitesnake wydali zaś płytę koncertową Live In The Shadow Of The Blues (2006 r.), wydawnictwo DVD Live In The Still Of The Night (2006 r.) oraz pierwszą od lat płytę studyjną Good To Be Bad (2008 r.). Od tego czasu zespół koncertuje, a David po chwilowej niedyspozycji (w drugiej połowie 2009 roku) wrócił do formy i zapowiada nową płytę zespołu.

Polecane płyty:

Data ostatniej modyfikacji: 01-01-2012 r.

David Coverdale

Saltburn-by-the-Sea, Anglia

* 22-09-1951